Τεχνητή Μερική Οδοντοστοιχία (Βιτάλιο)

Τεχνητή Μερική Οδοντοστοιχία (Μασελάκι ή Βιτάλιο)

Μερική οδοντοστοιχία, είναι η προσθετική εργασία που συμπληρώνει τεχνητά δόντια στη γνάθο , σε περιπτώσεις που έχουν χαθεί ένα ή περισσότερα φυσικά δόντια ή ακόμα και όλα εκτός από ένα.Είναι γνωστή και σαν «μασελάκι» ή «βιτάλιο». Η λέξη «βιτάλιο» προέρχεται από τον όρο “VITALLIUM” που είναι η εμπορική ονομασία ενός κράματος (συνήθως χρωμίου, νικελίου και κοβαλτίου) , το οποίο χρησιμοποιείται στην οδοντιατρική για την κατασκευή του μεταλλικού σκελετού των τεχνητών μερικών οδοντοστοιχιών.Από παράφραση λοιπόν, η μερική οδοντοστοιχία (μασελάκι, βιτάλιο) έμεινε γνωστή και με αυτό το όνομα.

Ο πλέον αποτελεσματικός και συχνότερα χρησιμοποιούμενος τύπος μερικής οδοντοστοιχίας είναι αυτός που αποτελείται από:

  • Έναν χυτό μεταλλικό σκελετό, ο οποίος στηρίζεται στα φυσικά δόντια που έχουν απομείνει στο στόμα

    Έναν χυτό μεταλλικό σκελετό, ο οποίος στηρίζεται στα φυσικά δόντια που έχουν απομείνει στο στόμα

(φωτο)

  • Επένδυση ακρυλικής ρητίνης

    Επένδυση ακρυλικής ρητίνης οδοντοστοιχιών πάνω στον χυτό μεταλλικό σκελετό η οποία συγκρατεί τα τεχνητά δόντια και διαμορφώνεται σε μία επιφάνεια που εφάπτεται στους μαλακούς ιστούς (ούλα).

Εκτός από τη μερική οδοντοστοιχία με μεταλλικό σκελετό υπάρχει ένας άλλος τύπος μερικής οδοντοστοιχίας (μασελάκι) που αποτελείται μόνο από θερμοπλαστικό υλικό , χωρίς μεταλλικό σκελετό. Λόγω της ελαστικότητας του θερμοπλαστικού υλικού μία τέτοια μερική οδοντοστοιχία χρησιμοποιείται μόνο σε ειδικές περιπτώσεις διότι δεν αντέχει μεγάλο βάρος μασητικών πιέσεων και έχει μικρή ικανότητα συγκράτησης και στήριξης στο στόμα.

Η τεχνητή μερική οδοντοστοιχία με μεταλλικό σκελετό, το γνωστό μας δηλαδή βιτάλιο ή μασελάκι στηρίζεται και συγκρατείται πάνω στα φυσικά δόντια με εφαπτήρες, συγκρατητικούς και στηρικτικούς βραχίονες (άγκιστρα) ή συνδέσμους ακριβείας

(φωτο και φωτο) .

Οι σύνδεσμοι ακριβείας έχουν αισθητικό πλεονέκτημα έναντι των αγκίστρων, διότι δεν υπάρχει μέταλλο σε θέα και συγκρατούν καλύτερα την μερική οδοντοστοιχία (βιτάλιο – μασελάκι) στη θέση της.

Με τη χρήση εφαπτήρων και αγκίστρων η στήριξη και συγκράτηση του σκελετού της μερικής οδοντοστοιχίας γίνεται είτε απευθείας πάνω σε φυσικά δόντια, είτε πάνω σε ειδικά, για την περίπτωση, διαμορφωμένες στεφάνες – θήκες. Με συνδέσμους ακρίβειας η στήριξη γίνεται μόνο σε δόντια με στεφάνες ή γέφυρες γιατί το θηλυκό τμήμα των συνδέσμων είναι μεταλλικό, χυτά κολλημένο πάνω στις κατασκευές αυτές.
Στην περίπτωση χρήσης συνδέσμων ακριβείας επιβάλλεται η χρήση τουλάχιστον δύο συνδέσμων, για λόγους ισορροπίας και κατανομής δυνάμεων.
Το ακρυλικό οδοντοστοιχιών που συνδέει τα τεχνητά δόντια με τον μεταλλικό σκελετό, καλύπτει και τον σκελετό στο σημείο που αυτός εφάπτεται με τον βλεννογόνο (ούλα) Παράλληλα με τα μεταλλικά συγκρατητικά και στηρικτικά τμήματα του σκελετού που μεταφέρουν το βάρος της μάσησης πάνω στα φυσικά δόντια στήριξης το ακρυλικό αυτό τμήμα, εφαπτόμενο με τον βλεννογόνο (ούλα), διαμοιράζει το βάρος της μασητικής πίεσης και στους μαλακούς ιστούς (ούλα).

Φώτο

Το κόστος μιας τέτοιας μερικής οδοντοστοιχίας μεταλλικού σκελετού με άγκιστρα, ξεκινάει από 600 ευρώ. Επιπλέον κόστος επιβαρύνει την κατασκευή, αν γίνει και χρήση συνδέσμων ακριβείας (attachments). Στην τελικά διαμορφωμένη τιμή συμπεριλαμβάνονται η αγορά υλικών, η εργαστηριακή δαπάνη (οδοντοτεχνίτης), η αμοιβή του ιατρού και οι φόροι.